أُولئِكَ الَّذِينَ آن گروه آنانند كه از روى جهالت اشْتَرَوُا الضَّلالَةَ بخريدند يهوديت كه محض گمراهى است بِالْهُدى بايمان و معرفت و اين معاملهء دنيا است وَ الْعَذابَ بِالْمَغْفِرَةِ و بخريدند عذاب جاودانى را به آمرزش ربانى و اين سوداى آخرت است فَما أَصْبَرَهُمْ پس چه چيز ايشان را شكيبا گردانيده يا چه شكيبان ايشان عَلَى النَّارِ بر آتش و چنان آتشى كه ابد الآبدين در ان بايد بود ذلِكَ اين عذاب مر ايشان را بِأَنَّ اللَّهَ بسبب آنست كه خداى نَزَّلَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ فروفرستاد تورات را به راستى و ايشان حكم آن را پوشيدند و در كتمان نعت محمد كوشيدند تا قرآن را فرستاد و ايشان متابعت نه‌نمودند و در مخالفت افزودند وَ إِنَّ الَّذِينَ و به درستى كه آنان كه اخْتَلَفُوا اختلاف كردند فِي الْكِتابِ در توريت يا قرآن و اگر لام جنس گيرند در همه كتابهاى منزله اختلاف آن باشد كه به بعضى ايمان آوردند و ببعضى كافر شدند پس اين اهل اختلاف لَفِي شِقاقٍ بَعِيدٍ در خلاف و عناد ، دور از وفاق‌اند يا در ضلالت دور از هدى ، اهل كتاب بعد از نزول اين آيت گفتند كه ما در شقاق و ضلال نيستيم بلكه به خداى ايمان داريم و نماز مىگذاريم و اين نيكوئى تمام است حق سبحانه ، فرمود لَيْسَ الْبِرَّ نيست نيكى عظيم كه از سائر ابواب خير بر آن اقتصار بايد كرد أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ آنكه بگردانيد رويهاى خود را در نماز قِبَلَ الْمَشْرِقِ بسوى مشرق چون نصارى وَ الْمَغْرِبِ و به طرف مغرب چون يهود وَ لكِنَّ الْبِرَّ و ليكن نيكوئى يعنى صاحب نيكوئى مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ آن‌كس است كه بگرود به خداى و يگانگى و يكتائى او نه چون يهود و نصارى كه عزير و عيسى ع را در الوهيت شركت دهند وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ و بگرود بروز قيامت و متعلقات آن هم تعريض است بجهودان و ترسايان كه دخول بهشت را به خود اختصاص مىدهند وَ الْمَلائِكَةِ و بگرود به فرشتگان و همه را دوست دارد و نه چون يهود كه با جبرئيل دشمنى مىورزند وَ الْكِتابِ و ايمان آرد به همه كتابهاى او نه چون احبار يهود كه اختلاف مىكنند وَ النَّبِيِّينَ و بگروند به همه پيغامبران نه چون اهل كتابين كه ببعضى ايمان مىآرند وَ آتَى الْمالَ و بدهد مال خود را عَلى حُبِّهِ بر دوستى حق تعالى يا بر دوستى مال با وجود آنكه دوست مىدارد و از سر آن باز مىگذرد و در راه خداى مىدهد ذَوِي الْقُرْبى خويشان درويش را وَ الْيَتامى و بىپدران را كه خردسال باشند وَ الْمَساكِينَ و محتاجان را كه سؤال نكنند وَ ابْنَ السَّبِيلِ و راهگذران را كه هيچ در دست ندارند يا مهمانان را وَ السَّائِلِينَ و درويشان خواهنده را وَ فِي الرِّقابِ و در بهاى بندگان مكاتب كه برنجم كتابت معونت طلبند يا بندگان را بخرد و آزاد كند وَ أَقامَ الصَّلاةَ و آرد نماز مفروضه را -